tebek De (nije) Kast <CD: - ferskaat> Alle tiid (nl: Alle tijd) De swalker (nl: De maniak) Dûnsje mei dy Eltse grins foarby (nl: Elke grens voorbij) Hert fan myn gefoel (nl: Hart van mijn gevoel) Yn myn tinzen (nl: In mijn gedachten) Ik ha dy leaf (nl: Ik heb je lief) In nije dei Mâl mei dy Moarn sil de sinne skine Paradys by it dashboardljocht Wa 't ik bin   Alle tiid By de Slachtedyk as yn 'e Wâlden Op 'e Klaai of 't Japikspaad Wy bin der yn de simmer fan dit jier Wy gean op stap mei al ús maten Fan it Klif tot oan it Waad Want it brûst hjir fan de wille en fertier Want wy kin ús frij bewege troch it fjild en oer de wei Oer it wetter nei de mar en eltse feart Wy dogge no't it simmer is mei alle feesten mei Fan Fryske Peallen, Harns en Holwert tot oan Sleat Want wy ha alle tiid (oehoehoe) alle tiid (oehoehoe) Al wat wy leaf ha is om ús hinne 't Is as de sinne foar ús skynt en wy ha alle tiid Wy bin fersraad oer hiel de wrâld Mar fertroud mei dizze grûn It is mar ien stap oer de grins en elts is thús Yn it Fean of yn de Fremdte Wy bin mei elkoar ferbûn At je no ryk bin af sa earm as in lús Want wy kin ús frij bewege troch it fjild en oer de wei Oer it wetter nei de mar en eltse feart Wy dogge no't it simmer is mei alle feesten mei Fan Fryske Peallen, Harns en Holwert tot oan Sleat Want wy ha alle tiid..... Alle tiid Want wy ha alle tiid (oehoehoe) alle tiid (oehoehoe) Alle tiid..... boppe De swâlker Al as in jonkje fan in jier as tsien gie hy syn eigen gong Wat him net sinde dêr gie hy tsjin yn, al wie hy noch sa jong Doe't hy in jier as fjouwer âlder wie en it libben yn 'e gaten krig' Doe wist hy wat hy letter woe, hy dreamde doe al fan it avontoer En no't hy dan folwoeksen is sit hy oan nimmen fêst En al sit hy faaks ek wolris mis, hy is gjin ien ta lêst Hy wol him net bine oan in plak of lân, hy strúnt it leafst de ierde rûn Om alles fan de wrâld te sjen want yn eltse stêd leit in nij begjin Hy swerft troch stêd en lân, hy rûkt it avontoer Hy is yn hâldershân, de swalker sit ticht by it fjoer Hy hat net folle jild om hannen, mar einliks hat hy mear as do en ik Hy hat gjin inkele ferplichtingen en hy krijt nea in oantekend stik Hy is de kening te ryk want hy is lyk man mar fêstichheid hâldt hy net fan Hy jaget oeral eat wat nei en eltse dei komt tichterby Hy swerft troch stêd en lân, hy rûkt it avontoer Hy is yn hâldershân, de swalker sit ticht by it fjoer Men sjocht him mei de nekke oan, mar dat makket him net út Want hy hat in protte wille hân at hy aanst syn eagen slút Hy hat beide kanten fan it libben sjoen En hoe 't it kwea it fan it goede wûn Dus hy wit wol wat hy meitsje kin Want dizze frjemde fûgel docht syn eigen sin Ja hy is frij, fûgelfrij, hy slacht syn wjukken út eltse dei Hy libbet yn syn eigen wrâld, dus wat men seit dat lit him kâld Hy swerft troch stêd en lân, hy rûkt it avontoer Hy is yn hâldershân, de swalker sit ticht by it fjoer boppe Dûnsjemei dy Sis Jitske, sis fanke, skink my nochris yn Foardat ik wer in nacht yn it tsjuster ferdwyn Ik kom hjir al salang, do kinst my sa goed En ik wol net wer allinne nei hûs ta gean hjoed It is slútingstiid en de kroech is al leech En wat ik dy freegje is wier net sa dreech De wrâld fan tsjinwurdich, it giet oan my foarby Mar dat kin ik ferjitte as ik dûnsje mei dy Sis Jitske, myn frijheid dêrfoar doch ik in moard Mar myn jild smyt ik altyd as wetter oerboard De bern hjir se sjogge my as in alkoholist Mar ik focht ek foar har frijheid, ik wie in baas masinist 'k Ha de oarloch oerlibbe, it lok lake my oan Mar myn maten fan eartiids binn' allegear al ferstoan Hege piken, djippe deltes, sa gie dat mei my En lit my no dûnsje, dûnsje mei dy Sis Jitske ik ha my noait bûn oan in frou 'k Ha 't in pear kear besocht, mar ik wie se net trou Ik ken elke haven en ik ken elke hoer En krige ik de kâns, dan die ik it grif oer Do wolst it net leauwe, mar 'k wie in tûke jong fint En ik libbe foar de folle twahûndert prosint Ik libbe sa blier en sa rom en sa frij Kom lit my no dûnsje, dûnsje mei dy Sis Jitske, sis fanke, it is om dy dat ik hjir kom Do list my mar seure en ik praat soms sa dom Ik wit it wurdt hurd minder mei 't âlde ferstân Mar draai noch in bandsje en jou my dyn hân Myn libben hie kleur en it wie lang net min En om hjir fourt te tarren, dêroan ha 'k gjin sin Alles wat ik noch ha, o do krijst it fan my As ik noch ien kear dûnsje, ja dûnsje mei dy Sis Jitske, sis fanke, skink my nochris yn Foardat ik foargoed yn it tsjuster ferdwyn boppe Eltse grins foarby It read beskynt de greiden, de jûn falt oer de mar Dêr stean se mei har beiden en hy sjocht nochris nei har Se stean foar harren hutte, fan pôlen, liem en reid Syn hân leit op har skurte, hy wurdt mei koarten heit It jier hast fyftjin hûndert, feroare maatskippij Se lije der net ûnder, se fiele harren frij Der is faaks wol wat geande, hy moat soms op oarlochspaad Mar wêr't se eins foar steane, no dat wurdt er nea gewaar Dochs ha se neat te kleien en al hawwe se gjin jild It iten dat se krije is de rykdom fan it fjild It jier hast fyftjin hûndert, in nije hearskipij Se bûge der net ûnder, se bliuwe altyd frij De sinne skynt al ieuwen oer it lân, Bringt de iere moarn, eltse dei opnij De wyn hellet noch alle dagen oan Giet fan lân nei lân, eltse grins foarby It read beskynt it kampke, de jûn falt oer de stêd Dêr boartet in lyts famke, noch in skoftsje, aanst op bêd Se jeuzelt hûndert út, de taal dy't mem har bybrocht hat Har heit ropt troch it rút dat se nei binnen komme moat It jier al wer twa tûzen, Europa dat wurdt nei It famke sjongt en dûnset en laket dan nei mei De sinne skynt al ieuwen oer it lân, Bringt de iere moarn, eltse dei opnij De wyn hellet noch alle dagen oan Giet fan lân nei lân, eltse grins foarby boppe Hert fan myn gefoel De kontoeren yn it lân bin feroare troch de tiid It is dizich oer it fjild en ik wit my sels gjin ried Yn it doalhôf fan emoasjes giet de tiid oan my foarby Ik rin oer d’ âlde paeden wêr ’t ik eartiids rûn mei dy De hynders yn it fjild, de moune op ‘e dyk Se binne der net mear, it is net mear gelyk Ik sjoch wer âlde bylden mar noosto der net mear bist Is der in grutte leechte, ik fiet in grut gemis It liket krekt dat ‘k dy wer heare kin It liket krekt dat ‘k yn ‘t ferline bin Yn it hert fan myn gefoel sil ik dy nea ferjitte Yn it hert fan myn gefoel bisto by my Ik tink werom en ik woe dat ik wer mei dy laitsje koe Fanôf de earste dei De wurden út dyn brief stean yn myn holle skreaun Ik doarmje troch de jierren neat haw ik ferdreaun ‘t Is as de wyn my wjukken jout, my oan dy tinken docht dan sjoch ik nei de loft, tusken de wolken wurd it ljocht   It liket krekt dat ‘k dy wer heare kin It liket krekt dat ‘k yn ‘t ferline bin   Yn it hert fan myn gefoel sil ik dy nea ferjitte Yn it hert fan myn gefoel bisto by my Ik tink werom en ik woe dat ik wer mei dy laitsje koe Fanôf de earste dei   Soe ik myn fertriet nei de himel roppe wolle Om dy werom te krijen neat is my te folle   Yn it hert fan myn gefoel sil ik dy nea ferjitte Yn it hert fan myn gefoel bisto by my Ik tink werom en ik woe dat ik wer mei dy laitsje koe Fanôf de earste dei boppe Yn myn tinzen ik rin ûnder de beammen yn it bosk de kâlde drippen die falle op myn hûd ik dûnsje as in bern yn it farske griene moas en de fûgels fleane op en jouwe lûd en lâns de poddestuollen ferfolgje ik myn reis as in flinter yn de loft sa bin ik altyd ûnderweis yn de wyn hear ik dyn stim yn alles wat ik sjoch kin ik dy sjen fier oer de grinzen djip yn myn tinzen hâldt ik fan dy do bist de wei en jûn bist do by my ik sjong want út myn hert bist do nea do jouwst my krêft yn dizze wylde wrâld de leafde die 't ik fiel hâldt ik tot oan myn dea en yn myn dreamen wurde wy tegearre âld de leafde is in wûnder sjoch mar wat it docht nea kin ik mear sûnder do bist myn gelok en myn ljocht yn de wyn hear ik dyn stim yn alles wat ik sjoch kin ik dy sjen fier oer de grinzen djip yn myn tinzen hâldt ik fan dy do bist de wei en jûn bist do by my fier oer de grinzen djip yn myn tinzen hâldt ik fan dy do bist de wei en jûn bist do by my yn de wyn hear ik dyn stim yn alles wat ik sjoch kin ik dy sjen fier oer de grinzen djip yn myn tinzen hâldt ik fan dy do bist de wei en jûn bist do by my boppe Ik ha dy leaf Ik wit net asto sist te wachtsjen op in freonlik wurd fan my As is dy oprop yn myn gedachten dan wurd ik sa bliid fan dy Ik fiel it as ik dy foarby rin, as ik dy sjoch, dyn stim wer hear It sit yn hûndert-tûzen flinters dy't swiet sweve troch myn lea Ik haw dy leaf myn hiele libben is folle mear as hâlden fan 't Is krekt of asto yn myn bloed sitst en ik kin der neat tsjin dwaan Dyn moaie eagen lykje marren, ik kin der sa yn ûndergean It is in bjusterbaarlik barren, ik krij ir ek fan Hearrefean 'k Ha dy leaf, 'k ha dy leaf, 'k ha dy leaf, wat moat ik sunder dy 't Bin mar fjouwer lytse wurdsjes en al makket ús dat soms wat bang 'k Haw dy leaf wol alve stêden lang Ik fiel it moarns asto wer opstiest, ik sjoch it yn in simmerske bui Ik wurd al weak asto ris fuortgiest yn myn allermoaiste trui It is myn han dy'st samar fêstpakst as wy kuierje lâns de feart It komt ek, en dat is no it frjemde, troch soms hielendal neat 'k Ha dy leaf, 'k ha dy leaf, 'k ha dy leaf, wat moat ik sunder dy 't Bin mar fjouwer lytse wurdsjes en al makket ús dat soms wat bang 'k Haw dy leaf fjirtjin blommenkorso's lang Ik priuw it as ik dy in tút jou of asto lakest út alle macht Ik sjoch it as der wer in stjer falt nei it frijen yn de nacht It is dy tinteling, dat bryske en dêrom bisto by my As ik dy rinnen sjoch dan tink ik: dêr giet in ingeltsje foarby 'k Ha dy leaf, 'k ha dy leaf, 'k ha dy leaf, wat moat ik sunder dy 't Bin mar fjouwer lytse wurdsjes en al makket ús dat soms wat bang 'k Haw dy leaf twa en tweintig skûtsjes lang Ik sjoch twa âlde misnken, hân yn hân by de PC 't Is ien fan myn grutste winsken, 'k ha dy leaf ek nei de Aow 'k Ha dy leaf, wat moait ik sûnder dy 't Bin mar fjouwer lytse wurdsjes en al makket ús dat soms wat bang 'k Ha dy leaf hûnderttsien keatsfjilden lang 'k Ha dy leaf, 'k Ha dy leaf .... myn hiele libben lang boppe In nije dei De nacht is foarby, de sinne is frij omheech te gean Aanst wurdt it dei, de moarn is te nij om stil te stean It libben wy wrang, it wachtsjen te lang Mar 't nimt in kear Wês mar net bang, nea wer bang, it hoecht net mear   Der sil gjin dei begjinne dat ik net by dy bin Gjin oerwurk foar ús rinne sûnder sin   Jou my dyn hân, jou my dyn hert Asto it doarst mei my Hjir is myn hân, hjir is myn hert 'k Jou myn bêstean oan dy Lang wie it kâld en tsjuster Aanst komt de dei, fynt it ljocht syn wei Yn in nije dei   'k Kaam net út' e rie, it paed dat ik gie it wie sûnder ein De tiid dy't der wie, it hert dat ik hie it wie fersein 'k Ha my oan dy jûn, mysels yn dy fûn, 'k begjin opnij  Want de leafde hat wûn, twa minsken bûn, mar fûgelfrij   Der sil gjin dei begjinne, dat ik net by dy bin Gjin oerwurk foar ús rinne, sûnder sin   Jou my dyn hân, jou my dyn hert Asto it doarst mei my Hjir is myn hân, hjir is myn hert 'k Jou myn bêstean oan dy Lang wie it kâld en tsjuster Aanst komt de dei, fynt it ljocht syn wei Yn in nije dei boppe Mâl mei dy Iik bring dy yn dyn bedsje de gerdinen haw ik sletten Dyn moaie eagen binne swier Iit bearke op dyn kessen bist noch nea in dei fergetten 't Iis krekt as do al trije jier Moat altyd mei en at se wei is moat 'k har fine Wat bin ik mâl mei dy It wie in moaie dei rûnst op dyn klompkes yn 'e blikke In flinter dwarle by dy del Do woest har aaie mar do liest har smar skrikke Fan minsken wurde flinters kjel Do seachst har nei doe kaamst by my en hast my frege Wêr giet se hinne wêr 't oare flinters binne Wat bin ik mâl mei dy En at it moarn is sil 'k dy alles wol fertelle En asto grut bist bist do nea te grut foar my Gean no mar sliepen en ast bang bist moast my ropp Ik sil der wêze ast my ropst sil ik der wêze Wat bin ik mâl mei dy boppe Moarn sil de sinne skine De ljochten yn de spegel ferdwine efter my De stêden kleurje read ik ryd der oan foarby Allinnich yn de polder tusken hjoed en moarn Troch de smoutte fan de nacht wêr 't it lûd is ferstoan Moarn sil de sinne skine foar my en begjin ik opnij Ferdwynt de pine yn my en begjin ik opnij De moanne skynt oer it wetter en de diken jouwe ljocht Myn ferlangst haw ik folge mar ik fûn net wat ik socht Ik wie dagen yn de frjemte noch nea wie ik safier Yn in stêd sûnder leafde wêr 't de kjeld fielber wie Moarn sil de sinne skine foar my en begjin ik opnij Ferdwynt de pine yn my en begjin ik opnij Safaak haw ik dizze wie al riden en wie it tsjuster yn myn hert Wie it isskâld om my hinne en wie ik warch leech en let Moarn sil de sinne skine foar my en begjin ik opnij Ferdwynt de pine yn my en begjin ik opnij Sil de sinne skine foar my en begjin ik opnij Ferdwynt de pine yn my en begjin ik opnij opnij boppe Paradys by it dashboardljocht Syb: O, ik wit it noch mar al te goed, krekt as barde alles justerjûn We perkearden by de mar en fierder wie gjin ien dêrby En ik hie noch nea in faam, nea sa’n moaie faam asto wiest En alle maten út ‘e klasse wiene fêst jeloers op my En no fiel ik dy waarme gleone hûd fan dy En dat gefoel yn myn liif dat is sa frjemd foar my En wy gloeie as it izer by in smid yn it fjoer Gloeie as it izer by in smid yn it fjoer No kom op, hâld dy taai, hé kom op, hâld dy taai Maaike & Syb: Al is ‘t kâld en iensum, wêr ‘t de leafd ‘ús brocht ‘t Is in wier paradys by it dashboardljocht Syp & Maaike: Ik wit net hoe ‘k it hie, wêr hie ‘k myn gat yn draaid We wiene amper santjin jier, we wiene amper klaaid Ik wit net wat der barde en da ‘k al dy dingen samar doarde Ik wit net hoe ‘k it hie, wêr hie ‘k myn gat yn draaid We wiene amper santjin jier, we wiene amper klaaid Syb: Leave hearst myn hert net slaan of is ‘t it ritme fan de radio O wat ha ‘k hjir lang op wachte, leave ‘k bin sa gek op dy En ik sil dy wol fertelle, krijst der neffens my gjin spyt fan Hjir sil w’ in grap fan ha, dus slút dyn eagen mar It falt dy alles ta, dit makkest never nea wer mei En no fiel ik dy waarme gleone hûd fan dy En dat gefoel yn myn liif dat is sa frjemd foar my En wy gloeie as it izer by in smid yn it fjoer Gloeie as it izer by in smid yn it fjoer No kom op, hâld dy taai, hé kom op, hâld dy taai Maaike & Syb: Al is ‘t kâld en iensum, wêr ‘t de leafd ‘ús brocht ‘t Is in wier paradys by it dashboardljocht Al is ‘t kâld en iensum, wêr ‘t de leafd ‘ús brocht paradys by it dashboardljocht Syb & Maaike Doch no mar goed dyn best, en ús Memmy Natoer docht de rest Ik wit net ast it wist: hjir haw’ ús gat yn draaid We wiene amper santjin jier, we wiene amper (klaaid) We gean der tsjinoan de hiele jûn, ja we gean der tsjinoan want jûn is de jûn (4x) - Sportferslach troch Rients – Maaike STOP DER MEI, IK WOL IT WITTE NO Foardat wy fierder geane silst my leaf ha? Silst my leaf ha foar ivich, hast my nedich? Silst my nea ferlitte, makkest do my gelokkich, toe fertel it my gau Nimst my mei wêrsto Silst my leaf ha, silst my leaf ha foar ivich, hast my nedich Silst my nea ferlitte, makkest do my gelokkich, toe fertel it my gau Nimst my mei wêrsto giest en wurd ik letter dyn frou Ik wol it witte no foardat wy fierder geane: silst my leaf ha Silst my leaf ha foar ivich Syb: Ak de sliep út ha, leave leave, ak de sliep út ha Ak de sliep út ha, dan jou ‘k dy it antwurd yn ‘e moarntiid (3x) Maaike: Ik wol it witte: Silst my leaf ha, silst my leaf ha foar ivich, hast my nedich Silst my nea ferlitte, makkest do my gelokkich, toe fertel it my gau Nimst my mei wêrsto giest en wurd ik letter dyn frou Ik wol it witte no foardat wy fierder geane: silst my leaf ha Silst my leaf ha foar ivich Wat wurdt it jonkje, kom op, ik ha ‘t de hiele nacht oan tiid Wat wurdt it jonkje, ja of nee Wat wurdt it jonkje, JA, OF NEE Syb: Ak de sliep út ha, leave leave, ak de sliep út ha Ak de sliep út ha, dan jou ‘k dy it antwurd yn ‘e moarntiid Maaike: Ik wol it witte: silst my leaf ha Syb: Ak de sliep út ha Syb & Maaike Silst my leaf ha foar ivich, hast my nedich Leave leave Silst my nea ferlitte, Ak de sliep út ha Makkest do my gelokkich. Ak de sliep út ha Toe fertel it my gau, Dan jou ‘k dy it antwurd Nimst my mei wersto giest, wurd yn ‘e moarntiid En wurd ik letter dyn frou Ik moat it witte no: foardat wy fierder geane ik jou dy it antwurd Silst my leaf ha, silst my leaf foar ivich, yn ‘e moarntiid Syb: Ak de sliep út ha Maaike: Silst my leaf ha foar ivich Syb: Ak de sliep út ha Maaike: Silst my leaf ha foar ivich Syb: O it wie net mear te hâlden WOW sa is ‘t gien En mei dit mantsje út ‘e Wâlden wie it samar dien Ik begûn te swarren by hast alles wat my dierber wie Ik soe dy leaf ha oan ‘t de ein fan ‘e tiid echt wier Ik soe dy leaf ha oan ‘t de ein fan ‘e tiid No sil ik bidde dat de ein fan ‘e tiid Mar hiel gau komme mei Want ak hjit no noch langer as in tel by dy bin Nee dan gean ‘k hjir folle leaver noch wei Ik sil myn wurd wol hâlde en myn plicht wol dwaan Mar de himel allinnich kin my antwurd jaan Bidde foar de ein fan de tiid dat dy mar komme mei (mei dei) Bidde foar de ein fan de tiid wêr is de ein fan myn tiid mei dy It wie lang ferlyn en it wie sa foarby Mar it wie hiel wat better as hjoed de dei (2x) Maaike: En it wie nea sa goed en it kin nea wer oer Mar ja we gloeiden as it izer by in smid yn it fjoer (-troch Syb hinne-) boppe Wa't ik bin Syb: Koest do net sjen, koest do net oan myn eagen sjen Dat ik gjin fjoer mear yn my hie Wêr wie de stim, wêr wie de stim dy ‘t tsjin my sei Dat ik myn dream ferjitten wie En de dagen gienen foarby en ik libbe mei de dei Want ik hoechde net te witten fan de moarn Maaike: Sa ticht by dy, myn hiele libben wie ‘k by dy Dochs wie dyn tinken fier fan my ‘k Ha alles jûn, ik ha my oan it lot ferbûn Wy gienen elts ús eigen wei Syb & Maaike: Mar by alles wat ik die, wat ik yn myn hannen hie Feroare blinkend goud yn inkeld sân Syb: De dreamen dy ‘t ik dreamde binne mei de dei ferflein Lit my frij om no te fleanen, lit my fleane yn ‘e rein Ik iepenje de finsters en fljoch sa fier ik kin Want ik kin no einlik wêze wa ‘t ik bin Syb & Maaike: Mar de rekken wei, en de tiid dy naam ús mei En wy hoechden net te wachtsjen op ‘e moarn Syb: De dreamen dy ‘t ik dreamde binne mei de dei ferflein Lit my frij om no te fleanen, lit my fleane yn ‘e rein Ik iepenje de finsters en fljoch sa fier ik kin Want ik kin no einlik wêze wa ‘t ik bin Maaike: De dreamen dy ‘t ik dreamde binne mei de dei ferflein Syb & Maaike: Lit my frij om no te fleanen, lit my fleane yn ‘e rein Ik iepenje de finsters en fljoch sa fier ik kin Syb: Want ik kin no einlik wêze wa ‘t ik bin Want ik kin no einlik wêze wa ‘t ik bin boppe   tebek